Apostoł

Święty Andrzej Apostoł był bratem św. Piotra i podobnie jak on, trudnił się rybołówstwem. Brał udział w nauczaniu św. Jana Chrzciciela. Prowadził ascetyczne życie, nawoływał do przyjęcia chrztu jako oczyszczenia z grzechów. Gdy dowiedział się o nadejściu Jezusa – zapowiadanego od wieków Zbawiciela – przyłączył się do apostołów.

W legendzie o św. Andrzeju pojawia się jeszcze jeden istotny epizod. To on powiadomił Chrystusa o pojawieniu się chłopca, w którego koszyku znajdowało się pięć bochenków chleba i dwie ryby. Prowiant został w cudowny sposób rozmnożony tak, że udało się nakarmić zgromadzony tłum, chcący wysłuchać nauk Mesjasza.

Po śmierci Chrystusa Andrzej kontynuował nauki swojego Mistrza. Niestety pracę misyjną w mieście Patras, na Peloponezie przypłacił życiem. Liczne nawrócenia, a wśród nich żona i brat rzymskiego prokonsula Aegeatesa, doprowadziły do ukrzyżowania apostoła (krzyż miał kształt litery X – od greckiego Χριστος – Chrystus).

Do 1964 r. relikwie świętego znajdowały się w Watykanie. Następnie przeniesiono je do miasta Patrai (kiedyś Patras), gdzie umarł na krzyżu.

Kaznodzieja króla i patron Polski

W przeszłości żył jeszcze jeden Andrzej, którego czyny godne są zapamiętania i naśladowania – Andrzej Bobola. Pochodził on z ziemiańskiej rodziny ze Strachocin. Jego ojciec Michał Bobola, zarządzał ziemiami króla Jana Kazimierza. Uczył się w seminarium jezuickim, a następnie przyjął święcenia, a przez okres nowicjatu przebywał w Wilnie. Tam też studiował filozofię oraz teologię, której jednak nie ukończył.