Pierwsza Monika miała słabość do wina

Pierwszą udokumentowaną Moniką była matka Świętego Augustyna, urodzona w 4 w n.e. w Tagaście (dzisiejsza Algeria). Źródłem wiedzy o jej życiu są „Wyznania” Świętego Augustyna, gdzie wspomina on matkę jako kobietę niezwykle cierpliwą, dobrą, posłuszną... Wychowała ją służąca, która była dla niej nauczycielką wiary. Monika znała filozofię, była oczytana, interesowała się otaczającym ją światem. Hagiografie rozpływają się nad zbiorem cnót, jakie pielęgnowała Święta. „Wyznania” Augustyna przemycają też prawdziwie ludzkie oblicze Moniki, która jako młoda dziewczyna musiała zmagać się z uzależnieniem od wina, miała nieukrywaną słabość do wysokich stanowisk i chęci uznania u ludzi. Jej świętość jest właśnie bardzo prawdziwa, ponieważ Monika walczyła ze swoimi słabościami. Z powodzeniem.

Wcześnie wydano ją za mąż (miała zaledwie 12 lat!) za poganina Patrycjusza, choleryka, niezmiernie burzliwego, ze skłonnościami do zaglądania do.... butelki z winem. Była szykanowana przez teściową i służbę. Synowi także za młodu daleko było do miana świętego, lubił mało moralne rozrywki, ulegał licznym herezjom. Monika swoją postawą i cierpliwością, także długimi godzinami modlitwy wybłagała u Boga nawrócenie najpierw męża, potem syna.

Zmarła w Osetii na febrę w 387 roku, miała wówczas 57 lat. Obecnie jej ciało spoczywa w kościele Świętego Augustyna w Rzymie.