Nie, nie będę Julią…

Możemy mówić o renesansie imienia, które powstało w starożytnym Rzymie, było przydomkiem Juliuszów (ród patrycjuszowski), to żeńska forma „Juliusza”. Znaczenie ma bardzo kobiece: piękny kwiat, róża.

Historia wspomina kilku świętych i błogosławionych o tym imieniu, najwięcej szczegółów znamy z życia trzech Julii:

Julia z Kartaginy

Julia z Kartaginy, zwana Julią Męczenniczką. Uznana za świętą kościoła katolickiego i prawosławnego. Żyła w 5 wieku, została jako dziecko sprzedana do niewoli syryjskiemu kupcowi - Euzebiuszowi. Jej nowy pan próbował odwieźć dziewczynę od wyznawanej wiary, ale widząc jej zdecydowanie i radykalizm… nabrał do niepokornej niewolnicy wiele szacunku. Podczas jednej z podróży, Julia zajechała ze swoim panem na Korsykę, gdzie zagrożono jej śmiercią. Jedynym dla niej ratunkiem miało być oddanie czci bóstwom pogańskim. Julia odmówiła, co spowodowało szereg tortur, łącznie z odcięciem piersi, wyrwaniem włosów… Ostatecznie została ukrzyżowana. Wedle tradycji Euzebiusz próbował uratować swoją poddaną, ale podstępnie spojony alkoholem nie był w stanie nic zrobić.

Święta jest patronką Korsyki i miast: Brescii, Bergamo i Livorno, wspominamy ją 22 maja. Artyści malarze przedstawiają Świętą Julię jako dziewicę z palmą i krzyżem, często jako kobietę ukrzyżowaną, o jasnobrązowych włosach, ubraną w jasnoczerwony strój.

Julia Billiart

Julia Billiart żyła na przełomie 18 i 19 wieku we Francji. Do 16 roku życia pomagała rodzicom na roli. Doznała paraliżu na skutek silnego stresu, po tym, jak ktoś usiłował zamordować jej ojca. Pomimo choroby nie odwróciła się od Boga, przyjmowała okolicznych mieszkańców, opowiadała im życiorysy świętych, udzielała cennych, życiowych porad. Podczas rewolucji francuskiej ukrywała księży, za co otrzymała wyrok spalenia na stosie. Uratowano ją, została w konspiracji wywieziona w stogu siana w bezpieczne miejsce. Gdy ucichły prześladowania rewolucyjne, osiadła w Amiens, gdzie założyła sierociniec oraz instytut dla dziewcząt, który dał początek zgromadzeniu zakonnemu sióstr pod wezwaniem Matki Bożej. Po 22 latach choroby, stał się cud. Podczas odmawiania nowenny do Najświętszego Serca Pana Jezusa została uleczona! Zmarła w Namur, jej wspomnienie przypada 8 kwietnia.

Przeczytaj też: Kogo i jak zaprosić na imieniny